Vrijn du Lion d'Orange
Verslag van een weekendje schapenhoeden
“Met een Briard moet je wel wat gaan doen”zei onze fokster Monique Jansen vorig jaar toen wij bij haar op bezoek waren ter keuring (of wij ‘Briard-waardig’ waren). Na een jaar met een Briard genaamd Vrijn, blijkt dat dit ook klopt, cursussen bij de Nijmeegse Kynologenclub alleen is voor Vrijn niet voldoende. De oefeningen doet’ie perfect, maar tussendoor verveelt hij zich te pletter. Mijn vriendin was daarom naarstig op zoek gegaan naar nieuwe uitdagingen voor hem en ons. Zo kwam ze via de website van de Briard vereniging op een weekendcursus schapenhoeden.
Het weekend van 7 tot en met 9 oktober was het zover. Plaats van handeling een stuk afgezet weiland in Meijel, waar dertien schapen gereed stonden om te worden gehoed. Het was een perfect weekend het weer was goed en de cursus heel erg leuk en leerzaam. Onder begeleiding van de cursusleidster Yvonne en haar schoonzoon Jeroen, bijgestaan door de eigenaren van het weiland waar alles op mocht plaatsvinden, Roel en Alice, hadden wij met twee andere Briards en een bearded collie, onze cursus.
Op vrijdag zijn we begonnen met het oefenen van grenslopen met de hond. We hadden afgesproken dat ik zou beginnen, met Vrijn. Zij doet altijd de cursus op de Kynologenclub, dus ik zou dit beginnen: Hond aan een lange lijn, en oefenen dat hij aan de andere kant van een groene lijn blijft lopen onder het commando “uit”. Bij de derde of vierde keer ging het mis. De afgrenzing van het weiland bestond voor een deel uit schrikdraad waar de stroom nog niet van af was gehaald, en Vrijn stootte daar zijn neus tegen. Vervolgens zijn we een paar uur bezig geweest Vrijn weer zo ver te krijgen dat hij weer het weiland in wilde. Hij vond de schapenkeutels interessanter dan de schapen zelf. Zaterdag ging dat al een stuk beter en zondag moesten we hem tegen houden om niet direct de wei in te rennen. Helaas had hij op zondag een opening in het hekwerk gevonden en is dus wel zo de wei ingerend. Het was verbazingwekkend hoe veel hij heeft geleerd in 3 dagen. Wij ook trouwens. Vrijn heeft alleen nog niet zo in de gaten welk effect hij op schapen heeft. Ze zijn in ieder geval niet bang voor ‘m en dat is erg belangrijk wanneer we meer/weer schapen willen gaan hoeden. Het was ook erg leuk om zo bezig te zijn met je hond en te onderzoeken wat zijn eigen instinct is. Op de training bij de kynologenclub is het de bedoeling dat hij alleen doet wat hem gezegd wordt en dat hij niet teveel (bij voorkeur niets) zelf verzint. Dit weekend gingen we juist kijken wat hij zelf verzint. Op zaterdag en zondag hebben we (naast lijnen lopen en oefenen in wachten en blijven) een parcourtje gelopen met schapen en hond en dat was wel erg spannend. En daar waar Vrijn buiten de wei keurig kon wachten en blijven, was dat binnen de wei, met de schapen op korte afstand, een stuk ingewikkelder. Hij wachtte net niet lang genoeg bij de brug en de kudde was doormidden en hij keek ons aan met een blik van “oké en wat nu?” Vienna gaf wel het goede voorbeeld en liet zien hoe het moet gaan worden. Ze deed het prachtig. Naast het schapenhoeden, was het buiten zijn heerlijk (het weer zat wel erg mee, moet ik eerlijk zeggen). En Vrijn vond het heerlijk om met de andere honden te spelen en de macho uit te hangen (hij was de eerste dag een stuk heldhaftiger buiten de wei dan in de wei) en lastig te vallen ook wel als het om Vienna ging. Hij is zijn mannelijkheid aan het ontdekken en dat zullen we weten ook. Wij gaan de komende tijd aan het oefenen en wachten op het volgende schapenhoedweekend, want we gaan zeker weer!!!
terug naar V-nest