Start
contact
nieuws
puppy's
dekreuen
Mioche
Royale Mascotte
Ulani
Amulette
Buda
C-nest Valiant Aramis
G-nest V'Aramis
C-nest Vigo Noel
B-nest Ulani
A-nest Rosanne
A-nest R'Mascotte
A-nest Mioche
V-nest R'Mascotte
U-nest R'Mascotte
T-nest Mioche
R-nest Mioche
enkele tips....
baasje vertelt....
show
agenda
sport
vachtverzorging
links
advertentie

 

 

 

 

 

Briards & Vachtverzorging...

 

Enige tijd geleden kwamen er 3 briards, zware gevallen van achterstallig onderhoud, helemaal vanuit regio Nijmegen naar Vijlen.                     Daar is mijn TRIMSALON gevestigd, genaamd 

 

Monique Honden-Katten Kapsalon.

 

Hun bazen waren naar mij doorverwezen door een collega-fokker en door de vraagbaak van de NBC, waarvoor nog mijn hartelijk dank. Deze lange rit maakten deze klanten niet zomaar; zij konden geen trimsalon vinden waar men bereid was deze chaos nog handmatig op te lossen. Dus scheren zou het enige alternatief zijn.

 

Als briard-fokker zijnde, wist ik natuurlijk als geen andere trimster hoe, normaal gesproken, de evaluatie van de briardvacht verloopt, de vachtstructuur is, en hoe dit ras zich gedraagt tijdens de behandeling. Ik kon dus redelijk inschatten of ontklitten mogelijk was en zin had.

 

De eerste twee briards hoorden bij elkaar en waren een zwarte reu van +/- 4 jaar en een fauve teefje van +/- 2 jaar oud.

 

Zwarte vachten in het algemeen zijn voorzien van een dikker glazuurlaagje om elke haar afzonderlijk, waardoor de haarschubben meer gesloten zijn en de haren gladder en stijver. Terwijl de fauve vachten voor velen er aantrekkelijker uitzien door hun hogere aaibaarheidsfactor en door hun warmere uitstraling, wordt licht bij de zwarte vachten meer weerkaatst waardoor deze mooier glanzen. Dit alles maakt ook dat deze zwarte vachten verhoudingsgewijs net iets makkelijker te kammen en te borstelen zijn.                                                                                                            Dit was ook het geval bij deze twee. De zwarte had al een volwassen vacht. Deze behoort volgens de standaard te bestaan uit een stevige bovenvacht, als van een geit, met weinig onderwol. Wat voor een geit hier bedoelt wordt is mij nog niet duidelijk…. Aangezien het al lange tijd geleden was dat hij onderhouden was, had hij daarbij een flinke portie dood haar. Het was net de rui periode, en deze valt vaak samen met één van de vochtige periodes in het jaar. De bovenvacht van de briard kent een zogenaamde mozaïek-verharing . Daarbij worden de haren afzonderlijk haar voor haar afgestoten om vervangen te worden door de nieuw doorkomende haren. De ondervacht zal,volgens de boekjes, in z’n geheel in enkele weken tijd verwisseld worden voor een nieuwe (blok-rui). Dit proces wordt in gang gezet door het korter (herfst) of langer (lente) worden van de dagen ofwel is afhankelijk van het aantal zonuren. In de rui gaan de nieuwe haren groeien die dan de oude haren proberen weg te duwen. Voor een stokharige of kortharige hond is het voldoende om regelmatig met zijn vacht langs uw broek te strijken. Een langharige hond zoals de briard zult u een handje moeten helpen met het wisselen van zijn vacht door hem te borstelen en te kammen. Omdat het ruien ook jeuk veroorzaakt, zal de hond zich gaan krabben, dus zult u extra bedacht moeten zijn op het onstaan van klitten. Als de haren nat worden, zuigen ze in meerdere of mindere mate het vocht op, afhankelijk van hoe poreus de vacht is. Als de haren daarna opdrogen, krimpen ze weer. Als de haarschubben niet goed bedekt zijn en dus een soort van weerhaakjes vormen, zullen zij hierbij in elkaar grijpen. Klitten dus!

 

De fauve briard zag er door de klitten uit als een gecoupeerde briard, al was dit niet het geval. Als de vacht eenmaal zodanig vervilt is, zal de nieuwe vacht helaas verstikken o.a. door de dode haren die nog in de haarwortels zitten.Dode haren hebben geen sluitend glazuurlaagje meer en worden ook niet "gesmeerd"door talg. Je kunt het ook zien want de vacht is dof en de kleur vaal.

 

Het teefje had duidelijk nog een jeugdvacht. Vooral bij de fauve briards is de evolutie van de vacht goed te zien. Zo rond de eerste loopsheid, ergens tussen de twaalf en achttien maanden, zie je de vachtkleur van de teefjes veranderen van de gewenste warme, donker fauve kleur naar het ongewenste blond. Meestal volgen de reuen een paar maanden later. De briards wordt met recht ook wel "toverballen"genoemd! Sommige briards krijgen zelfs de kleur van stopverf, terwijl anderen slechts enkele tinten lichter worden. Het lijkt erop dat dit ontkleuren van de vacht in gang gezet wordt o.i.v. hormonen. Pas tegen het derde of zelfs vierde jaar zal de briard zijn volwassen vacht hebben. In de tussentijd zie je ook qua vachtstruktuur de nodige veranderingen ontstaan. De wollige, zachte jeugdvacht zal plaatsmaken voor een hardere "tussenvacht". En als dan de volwassen vacht eenmaal verschijnt, lijkt deze weer iets gladder van struktuur te zijn. En dus ook glanzender, mede door de diepere kleur die weer terug is. Tijdens deze vachtwisselingen zul je weer extra attent moeten zijn op het onstaan van klitten. Terwijl een gezonde, volwassen vacht met een beetje handigheid misschien één uurtje onderhoud per week vergt, zal de jeugdvacht tijdelijk misschien wel dagelijks geborsteld en gekamd dienen te worden. Omdat de haarschubben van dode haren open staan, doordat deze niet meer voorzien worden van talg,grijpen deze eerder in elkaar. Daarbij is een lichtergekleurde vacht vaak wat poreuzer. Het glazuurlaagje is wat dunner,de haren daardoor wat minder glad en stijf en daardoor wat buigzamer. Dus klitgevoeliger! Maar natuurlijk is de kleur niet het enige bepalende voor de kwaliteit van de vacht. Erfelijkheid speelt hierin een grote rol, en voeding, omgevingsfactoren en de manier van borstelen zijn ook zeer belangrijk. Het is voor fokkers steeds belangrijk ouderdieren te selekteren met goede vachtstrukturen. Puppykopers en de honden zelf zullen hiervoor dankbaar zijn want zo blijven de vachten onderhoudsvriendelijk.De voeding is ook erg bepalend voor de vachtkwaliteit. Deze is natuurlijk verantwoordelijk voor de algehele gezondheid van de hond. Het gezegde luidt dan ook:"De vacht is de spiegel van de gezondheid". Het is frappant om te zien hoe snel de vachtkleur en glans kunnen wegtrekken als de hond opeens in mindere conditie verkeert. Kijk bijvoorbeeld maar naar een teefje dat net een nest heeft gehad. Ook is dit weer een voorbeeld van een wisselende hormoonspiegel die zijn invloed heeft op de vacht. Na +/- twaalf weken zal het teefje haar vacht "eruit gooien". Ook kunnen stresshormonen overigens verantwoordelijk zijn voor een plotselinge schrikrui. Dit kan bijvoorbeeld handig zijn als de hond wordt vastgegrepen, z’n tegenstander heeft vervolgens niet meer dan een hap met haren in zijn bek! Maar weer even terug naar de voeding. Deze zal, vooral bij de lange vacht als van de briard, van voldoende kwaliteit moeten zijn. Eerst zullen de vitale organen gevoed worden, voordat de huid en daarna ook vacht aan bod komen. Voedingen van mindere kwaliteit hebben vaak een hoger eiwitgehalte, wat een goedkope energieleverancier is. Maar voor een gezonde vacht is een voeding met voldoende kwalitatief hoogwaardige vetten vereist (Hill's Science Plan). Vanuit een gezonde huid kan er dan o.a. voldoende talg geleverd worden die die lange briardharen kan smeren. En die verdeling van dat talg vindt dan weer plaats o.a. door het borstelen. Dat borstelen, daar valt natuurlijk ook weer het een en ander over te zeggen. Eerst wil ik nog even kwijt dat een van binnenuit goed gevoede vacht veel minder intensief geborsteld hoeft te worden, buiten dat deze er veel beter uitziet. Je kunt de beste kamhulpen gebruiken die er te koop zijn, maar deze zullen het natuurlijke talg niet snel kunnen vervangen. Daarmee wil ik niet zeggen dat een goede borstelspray daarmee overbodig is. Het gebruik hiervan is goede manier om de haren extra glad te maken waardoor deze makkelijker uit elkaar glijden waardoor de vacht minder snel zal beschadigen tijdens het borstelen. Ook de kwaliteit van de gebruikte borstel en de kam zijn bepalend voor het al dan niet beschadigen van de vacht tijdens het borstelen.Een varkensharen borstel, waarbij stevige haarbosjes wijd uiteen zijn ingeplant is een goede keus. De Mason Pearson haarborstel van puur varkenshaar is zo ongeveer de Mercedes onder de borstels. Daarmee kun je goed mee dóór de vacht komen, i.p.v. er overheen te borstelen. Het is juist de bedoeling om de vacht te borstelen tot op de huid, maar dan zonder iets te forceren. Om dit te bereiken spray je eerst de gehele vacht lichtjes in met de vacht- of borstelspray. Bijvoorbeeld de oliespray van het merk Jean Pierre Héry is erg goed. De genoemde artikelen zijn verkrijgbaar op de verschillende hondententoonstellingen. Let wel op met de oliespray: vlak voor een show is het beter deze tijdelijk niet te gebruiken omdat deze de vacht te zacht en te vettig zal maken! Tijdens het dagelijks, ofwel wekelijks gebruik zal de vacht, die van nature vrij "droog"moet zijn, de vetten van de spray in enkele dagen opnemen. Na het sprayen, bostel je eerst heel lichtjes de hele vacht rondom door. De hond staat hierbij op een trimtafel met stroef oppervlak. Je begint bij de haarpunten en gaat zo, de borstel losjes vasthoudend, van onder naar boven waarbij de spray over de vacht verdeeld wordt. Daarna kun je de hond eventueel op zijn zij laten liggen en dan begint het intensivere borstelwerk, waarbij je steeds van onder naar boven werkend, ofwel met de haargroei mee, kleine laagjes van de haarpunt naar de huid toe, stevig doorborsteld. Met je ene hand hou je de haren en de huid tegen. Met je andere hand trek je met de borstel steeds scheidingen door kleine beetjes haar onder je andere hand vandaan te borstelen. Pas waneer je de nieuwe pluk helemaal hebt uitgeborsteld begin je aan het volgende laagje. En hoe kleiner de plukjes zijn en hoe steviger je de huid tegenhoud, hoe makkelijker het zal gaan. En hoe minder erg de hond het zal vinden. Als je op deze manier de hele vacht doorgewerkt hebt, neem je een hele grove kam (zo één met een plat, houten handvat) en kam je je hele hond nog eens op dezelfde wijze door. Kom je toch nog een klit tegen, dan ga je een klein stukje terug naar waar je gebleven was totdat je de klit tegenkwam. Je kunt de klit nog eens afzonderlijk insprayen en eventueel kun je deze met je vingers openscheuren of uitpluizen. Daarna met de punt van je kam beginnen net zolang totdat je met de kam helemaal door de vacht heen kunt glijden, daarbij voorzichtig de vormen van het lichaam volgend. Als je je hond net hebt ingeschreven voor een hondenshow kun je het beste proberen niet te veel haren uit de vacht te kammen, er van uit gaande dat er geen overdadige ondervacht aanwezig is. Anders is het juist beter de vacht te "ontwollen". Dat wil zeggen dat alle overtollige onderwol wordt weggekamd, zodat de contouren van de hond weer zichtbaar zullen zijn. Hiervoor volg je dezelfde procedure als hierboven beschreven.Alleen hou je de kam dan wat schuin, waardoor je de haren klem zet en het teveel aan onderwol er min of meer uit trekt. Daarbij houd je huid goed tegen en zorg dat er geen klitten meer aanwezig zijn. Zorg dat je de hond geen pijn doet door ruw te worden! Het is uiteraard van groot belang dat de hond tijdens deze borstelbehandelingen goed stil staat en/of ligt en daarvoor is vertrouwen en overgave nodig.

 

Uiteraard is het bij de echt zware gevallen niet meer voldoende om alleen haren borstel en gewone kam te gebruiken. Wel heel veel borstelpray die ik dan enige tijd in laat trekken. Ook gebruik ik in deze gevallen een klittenkam, die de haren doorsnijdt. De derde hond, een fauve reu ook van +/- twee jaar oud, had zulke dikke plakkaten van vervilte haren op zijn lijf staan, dat de viltlaag zelfs plaatselijk met de schaar opengeknipt moest worden om bij de huid te kunnen komen. Van daar uit kon dan, beetje bij beetje, verder gewerkt worden. Een geduldklus! Het gebruik van scherpe voorwerpen als de klittenkam is normaal geproken uit den boze omdat je hiermee de vacht altijd beschadigd. Ook de zogenaamde universeelborstel is ten sterkste af te raden. De haren kunnen hierdoor afbreken, en de vacht in z’n geheel komt er dan rafelig uit te zien, als sisaltouw. Bij een geheel vervilte vacht is zoiets echter even van ondergeschikt belang. Het grootste gedeelte van zo’n verwaarloosde vacht is verstikt. Deze dode haren kun je dan gelukkig wel weer relatief makkelijk er uit kammen. Het resultaat was, bij alle drie de briards, een dunne vacht van +/- tien centimeter lang nog. En volop ruimte voor de nieuwe haren om weer te groeien. Het kan wel een jaartje duren voordat deze honden weer een optimale vacht terug hebben. Er vanuit gaande dat ze hierna goed onderhouden worden!

 

Borstelen moet je niet zien als middel om klitten uit te borstelen maar om het ontstaan van klitten te voorkomen. Lukt het je zelf niet, wacht dan niet te lang maar maak een afspraak met een hondentrimsalon!

 

Monique Jansen.

terug naar start                                                 

                                                                   

Bürsten

 

 

Durch den intensiven Kontakt mit der Haut ist es
wichtig reine Naturmaterialien zu benutzen.

Die kräftigen Borsten vom Wildschwein haben antistatische Eigenschaften und sind konisch zugespitzt (bräunliche Spitzen). Beides zusammen macht sie ideal für Haarbürsten.

Feines Haar ist aufgrund seines geringen Haarschaftdurchmessers weniger widerstandsfähig als starkes Haar. Sie müssen daher Ihr Haar sehr behutsam behandeln.
Verwenden Sie keine steifen, kratzenden Haarbürsten;
Bürsten mit echten Wildschweinborsten sind bei feinem Haar am schonendsten.
Seit Generationen werden echte Borsten verwendet, da sie das Haar reinigen und das sanfte. Ziehen die Talgdrüsen dazu anregt, dieses feine Hautfett im Haar - von der Wurzel bis zur Spitze - zu verteilen. So entstehen natürlicher Glanz und Fülle; außerdem hilft es, gespaltene Spitzen und Spliss zu verhindern.

Reinigung der Bürste: Staub, Schmutz und Haare können mit Hilfe eines
Bürstenreinigers und ab und zu mit etwas Shampoo aus der Bürste entfernt
werden, danach Bürste mit den Borsten nach unten trocknen,
damit das Holz nicht zuviel Feuchtigkeit aufnimmt.

Warum 100 Bürstenstriche täglich ?
Früher gab es noch die Regel der täglichen 100 Bürstenstriche. Dies wurde lange Zeit ignoriert, Dank wundersamer Versprechen der Kosmetikindustrie, Haarspitzenspliss, spröde
Haare, Schuppen, usw. mit 1000-erlei Mitteln in den Griff zu bekommen.

Für das beste Haarpflegemittel brauchen Sie jedoch kein Geld auszugeben.
Jeder Mensch & Hund besitzt es selbst auf der Kopfhaut; Der natürliche Säureschutzmantel, welchen die Haarzellen produzieren.
Hier bewirkt eine Bürste mit Naturborsten (am besten Wildschweinborsten) mehrerlei:

- Durch eine ähnliche Struktur wie das menschliche und briardliche Haar, sind die Wildschweinborsten in der Lage, überschüssiges Fett aufzunehmen und beim Bürsten gleichmäßig auf das Haar bis hin zur Spitze zu verteilen (wirkt insbesondere gegen Haarspliss ).
- Staub, Schmutz und Schweiß werden ausgebürstet und können mit Hilfe eines
Bürstenreinigers (und ab und zu mit etwas Shampoo) aus der Bürste entfernt werden. Achtung waschen Sie niemals Haare und Bürste zur gleichen Zeit!!!
- Eine ideale Bürste greift durch versetzt gestanzte Borsten durch das Haar bis zur Kopfhaut und bewirkt beim Bürsten eine Massage der Haarzellen.
Die Haarmuskeln werden gestärkt und besser durchblutet.

Wichtig ist hierbei, die Haare auch gegen den Strich zu bürsten.

 

 

voetnoot onderstaande artikel:

Mijn zus heeft 3 varkens. Als deze in de rui zijn, kun je de haren er zó uittrekken want die zitten dan los. Net zoals bij sommige ruwharige hondenrassen die ook geplukt worden. Ik kan me voorstellen dat het gruwelijk pijnlijk is als gezonde haren uitgerukt worden. Die zitten immers vast in de huid. Maar ik hoop maar en ga er zelfs min of meer van uit dat dit niet aan de orde is....... Wel geeft het onderstaande verhaal goed weer wat er gebeurt als je een briardvacht bv. zou scheren......

                                                                                   

Dit artikel komt uit Gezond_Idee!                                             nr: 48 pagina 16. Publikatie datum: winter 2000/2001                Borstels, kwasten en penselen                                                            Door: Harm Breunis  

Een veganist gaat als vanzelfsprekend met een boog om producten heen die aangeprezen worden met de kreet ‘van echt haar’. Dit niet zelden tot groot onbegrip van de allesnemer. Immers, voor haar hoeft een dier toch niet dood? Knippen en scheren doen toch niet pijn? Harm Breunis vond, vertaalde en bewerkte een artikel waarin een en ander nog eens haarfijn op een rijtje wordt gezet.

Inleiding
In Europa kan men veilig stellen dat er ruim voldoende borstels en kwasten beschikbaar zijn met synthetische haren. Wel zijn er nog veel penselen die vervaardigd zijn met ‘echt’ haar afkomstig van dieren. De prijs van synthetische vezels zijn wanneer vergeleken met de prijs voor haar van dierlijke oorsprong van goede kwaliteit en geschiktheid voor de vervaardiging van borstels en penselen redelijk goedkoop verkrijgbaar. Hoe fijner de penseel moet zijn hoe moeilijker is de fabricage van de benodigde synthetische haarsoorten. Het haar moet taps naar een fijne punt aflopen en dit is een eis die de productie kostbaar maakt terwijl dierlijk haar, wanneer het uit het levende dier is getrokken, aan deze eis van nature voldoet.
Door de verschillen in koopkracht is het echter mogelijk dat de handel in ‘echte’ haren weer opleeft. Bv. Aziatische landen produceren door de voor ons lage lonen erg goedkoop en de prijs van de synthetische vezels ligt in dergelijke landen hoog. De productie van ‘haar’ vindt plaats in kleine eenheden, vaak bij families in en rond de woning of wat er voor doorgaat. Er is geen controle op de wijze van productie, er zijn geen wettelijke maatregelen ter bescherming van de betrokken dieren en voor de import gelden zeer hoge import barrières. Voor bv. India liggen de invoerrechten van synthetische vezels op 70% van de waarde.
In dergelijke landen heeft het ook geen zin te streven naar behoorlijke wetgeving ter bescherming van dieren omdat dit direct het vaak toch al extreem lage inkomen van families aantast en bv. India niet beschikt over een staatsapparaat dat dergelijke wetgeving kan of wil handhaven. Als het een keer lukt blijkt controle niet mogelijk te zijn en dit reduceert de invloed van de desbetreffende wetgeving tot nul.
Het blijft dus voor ons zinvol bij aankoop van ‘kwaliteits-kwasten’, fijnere borstels en zeker voor penselen van de leverancier te verlangen dat de haren van plantaardige of synthetische oorsprong zijn.

Toepassingen
Het is nog steeds vrij onbekend dat de kwasten die voor verven worden gebruikt - het maakt niet uit of het om het verven van muren, reclameborden, wegmarkering of schilderen door kunstenaars - vaak zijn voorzien van haar van dierlijke oorsprong. Het hiertoe misbruikte dier varieert met het type werk dat men wil doen, van faraorat (zoogdier uit India ter grootte van een fret), de marter en de eekhoorn voor de penselen van de artiest tot varkenshaar voor de wat grovere kwasten.
Uitzondering is de grote kwast voor het witten; deze is van vezels van plantaardige oorsprong.

Probleem?
Het haar van Europese varkens is lange tijd onder andere gebruikt voor de vervaardiging van een additief voor deeg, een broodverbeteraar genaamd L-cysteïne1. Voor zover bekend is deze stof inmiddels eerst vervangen door een ‘verbeteraar’ die was gemaakt van visolie, maar toen dit ruime aandacht kreeg en er veel protesten rezen, werd deze gedeeltelijk weer vervangen door L-cysteïne en soms door synthetische stoffen.
Het varkenshaar was een slachterijproduct. Men kan zich indenken dat de omnivore consument hier geen probleem in ziet. Net als geldt voor de wolproductie denkt men gewoonlijk dat het dier, net als wij zelf, pijnloos wordt geschoren of geknipt. Dit blijkt in de praktijk ook al een illusie, maar de consequenties voor de bij de ‘productie’ van haar voor kwasten en penselen betrokken dieren zijn beduidend ernstiger, om niet te zeggen afschuwelijk. Laten we de praktijk voor het dier dat iedereen kent, het varken, eens goed bekijken.

Onderzoek
Mensen die er naar gevraagd werden waren verrast door het feit dat het betrokken dier pijn leed tijdens de haarproductie. Is het dan geen kwestie van het pijnloos halen van de scheermachine over het lichaam van het betrokken dier? Nee, het is geen zaak van het haar knippen. Het scheren van een varken is al niet zo eenvou dig, het dier geeft zich niet over en blijft niet rustig liggen als je het al probeert.
Europese varkens hebben in verhouding met de varkenssoorten die populair zijn in India en andere Aziatische landen, weinig haar. Dit waarschijnlijk omdat de opbrengst van varkenshaar in Europa niet veel kan opbrengen. Het haar is voor de consumptie van het vlees alleen maar lastig is het kost tijd en dus geld het te verwij deren. Door selectieve fok en andere manipulatie hebben bv. de Nederlandse varkens voor vleesproductie dan ook beduidend minder haar dan hun in het wild levende soortgenoten. De Aziatische varkens leven gewoonlijk beduidend vrijer dan voor ons acceptabel is omdat de dieren het grootste deel van hun voeding zelf bij elkaar moeten scharrelen. In India gaat de haar productie als volgt:
Minstens twee personen houden het dier in bedwang, drukken het op zijn zijde tegen de grond, leggen het vast door hun voeten stevig op het dier te plaatsen waarna door één persoon kan worden begonnen met het haar voor haar uittrekken van de vacht van het dier. Het dier is hierbij volledig bij bewustzijn, hevig gespannen en paniekerig. Streng na streng, haar na haar wordt vervolgens uitgetrokken. Uit het gezicht, de onderbuik, uit het gehele lichaam. Het dier, overweldigd door de machtigste soort op aarde, kan hier niets tegen te doen. 

Het hele proces kan bekeken worden op een door de Indiase beweging ‘Beauty Without Cruelty’ gemaakte film. Ook in een ingezonden brief aan BWC geeft een ooggetuige een verslag van de gang van zaken.
Op de vraag waarom ze het haar niet afschoren in plaats van het uit te trekken kwam als antwoord, dat afgeknipte haren Rs 150,-/kg en de uitgetrokken haren ± Rs 300,-/kg opbrengt. De dieren kregen ook nog een strik om de bek en leden na het verlies van hun haar ernstig tijdens de koude wintermaanden in Rajasthan.

Waarom uittrekken?
Waarom wordt het haar niet gewoon geschoren? Het kan en wordt ook wel gedaan, maar:
1) het uitgetrokken haar heeft betere eigenschappen voor het gebruik als verfkwast dan het haar dat via scheren of knippen wordt verkregen; het wordt vaker gevraagd en is dan ook hoger in prijs.
2) Geschoren of geknipt haar vertegenwoordigt een éénmalige zaak; het proces van getrokken haar kan herhaald worden want uit de wortels van het uit getrokken haar groeien nieuwe haren.
Om te begrijpen waarom dit laatste zo is, gaan we wat dieper op de materie in:
Haar met een taps toelopend eind wordt als voordeliger, gemakkelijker ervaren voor het schilderen, dan haar met botte einden. Het kan de verf beter aanbrengen. Het is echter het ‘eerste haar’ (of nieuw haar dat de wortels is ontsproten) dat deze tapse einden heeft. Door het scheren of knippen heeft het afgesneden haar een taps en een bot einde. Het botte einde kan geklemd worden en het tapse eind wordt dan gebruikt voor het verven. Het in de huid achtergebleven deel van de haar heeft nu ook een bot einde. Zelfs bij de groei van de haar blijft dit botte einde aanwezig en wanneer het dier eenmaal geknipt of geschoren is, kan het dier alleen nog haar met botte einden ontnomen worden. Dit is de reden dat, hoewel de afgeschoren vacht – de ‘oogst’ – een goede prijs opbrengt, de mogelijkheid geld om te verdienen met het haar sterk is verminderd. Indien echter het haar is uitgetrokken zal een nieuwe streng haar groeien uit de wortels van de vorige vacht. Dit maakt meerdere malen ‘oogsten’ van het haar met de tapse punten van hetzelfde dier mogelijk. De motieven voor het uittrekken van haar zijn puur commercieel en materialistisch, hoe meer vraag naar ‘eerste haar’-kwasten, hoe meer stimulans en geld voor de levering.

Herkomst
Er zijn twee kleuren kwasten beschikbaar: die met wit en die met zwart haar. Het haar wordt verkregen van lokale bronnen en door import, gewoonlijk uit China. Een handelaar vertelde dat de witte haren uit China en de zwarte van Indiase bronnen komt. Echter, eigen onderzoek van BWC toont aan dat de Indiase varkens ook wit haar produceren. Bovendien geloven we dat deze dikwijls geverfd worden om ze zwart te krijgen. Voor de techniek van het verven speelt de kleur geheel geen rol en wordt het alleen gedaan omdat men kennelijk zwarte kwasten wenst.

Kunstvezels
BWC probeerde de productie van kunstmatig haar op gang te krijgen bij de firma Du Pont. Uit de discussies van BWC met deze firma bleken de redenen om aan echt haar sinds lang de voorkeur te geven voor het aanbrengen van verf:
1) Het veert ook terug als het nat is.
2) Het loopt van nature taps af.
3) Het houdt de verf vast en laat het niet afglijden, onder andere door de van nature aanwezige takjes en vorken die helpen bij het vasthouden van de verf.

Wat zijn de logistieke problemen in bv. India bij het maken van synthetische draden voor kwasten?
1) Hoge invoerrechten (75%) op de synthetische draad vergeleken met 10% op varkenshaar uit vnl. China.
2) Hoge prijs van de synthetische draad. Tussen Rs 1300 en Rs 1500 vergele ken met afhankelijk van de lengte Rs 400 tot Rs 900 voor natuurlijk haar.
3) De in vergelijking kleine markt voor de kwasten van synthetische vezels.

De producenten
Onderzoek door BWC wees uit dat er 3 grote fabrikanten zijn.
De verzamelaars van de haren zijn vertegenwoordigd door een organisatie ge naamd ‘De vereniging van haar- en borstelfabrikanten’. De onderstaande verklaring komt uit de correspondentie met deze vereniging in 1991.

"De haren zijn een bijproduct van de varkensfok. Deze haren worden levende varkens uitgetrokken en zo kan de jaarlijkse opbrengst per varken ongeveer 250gr zijn.
Varkens worden bij miljoenen gefokt over heel India door arme mensen van de minder belangrijke kastes. De dieren groeien op rond de woning in bijna alle 600.000 Indiase dorpen, de kleine en middelgrote steden en de buitenwijken van de zeer grote steden. Ministeries van de Staat verstrekken leningen, e.d. voor de var kensfok. Gewoonlijk zijn deze varkens van het lokale Desi-soort, maar het betreft soms ook exotische soorten uit Europa. Deze dieren worden gefokt voor het vlees en de haren, soms op boerderijen maar gewoonlijk loslopend bij gewone woonhuizen. Het gaat om honderden tonnen verzamelde haren met een waarde van meer dan Rs 1.000.000.000. De haren worden door kleine rondreizende dorpshandelaren verzameld en op de markt gebracht en verkocht wanneer de hoeveelheid hiertoe voldoende is. Ook worden de haren ver- en gekocht op de ontelbare bazars, marktjes en fairs die het hele jaar door over geheel India plaatsvinden, het geen kenmerkend is voor de Indiase dorpseconomie. De haren leveren vreemde valuta op, hetgeen op het ogenblik zeer belangrijk is voor India."
Was getekend door de secretaris namens de Vereniging van haar- en borstel fabrikanten.

Ter afsluiting
Zolang de Westerse koopkracht zo hoog blijft en wij voor weinig geld haar en andere producten van dierlijke origine kunnen aankopen uit landen zoals India, er in armere landen als India nog geen werkzame wetgeving ter bescherming van dieren is op te bouwen, er ook nog geen bewijs van bedrog is te leveren voor het schaamteloos aanbieden van voor de zoveelste keer uitgetrokken haar als zijnde ‘geschoren’ eerste haar, is er alleen hoop voor de dieren wanneer de Westerse veganist duidelijk zijn boodschap uitdraagt door uitdrukkelijk van de leverancier te verlangen dat de haren van de kwast of penseel van plantaardige of synthetische oorsprong zijn.
Bij goedkope producten op dit gebied kan men zelf ook de einden van de haren bekijken. Zijn deze stomp dan zijn ze waarschijnlijk niet van dieren. Bij een duurdere kwast met haren van verondersteld synthetische oorsprong is dit moeilijker te beoor delen, want de industrie kan een natuurlijke haar met tapse einden al redelijk namaken, al is dit kostbaar.
Vele veganisten verliezen liever een deel van de schoonheid van het resultaat van het schilderen en het plezier in dit werk wanneer schoonheid zonder wreedheid niet mogelijk is. `                                                                                             Dit artikel is deels opgebouwd uit stukjes vertaalde tekst en gegevens uit het artikel "The Pain(t) brush.....’ zoals gepubliceerd in het voorjaarsnummer Vol 23, nummer 1 van 2000, van Beauty Without Cruelty. 

Contact    Disclaimer    Deze pagina is mede mogelijk gemaakt door Vuurwerk
Alles op deze pagina mag worden overgenomen mits de bron vermeld wordt.

terug naar start